اطلاعات بیشتر

اسانس طبیعی پوست جوزهندی (میس) رایحه‌ای گرم، آروماتیک و نزدیک به جوز هندی با شیرینی ملایم دارد. میس همان پوشش قرمز و توری‌شکل اطراف دانه جوز هندی است که رایحه‌ای تیزتر و معطرتر از جوز هندی دارد و در کنار وجه ادویه‌ای، رگه‌ای ظریف از فلفل و مرکبات ایجاد می‌کند. رایحه میس گرم و آروماتیک است و در مقایسه با جوز هندی، حالتی تیزتر و شفاف‌تر دارد. در شروع، وجهی فلفلی-مرکباتی احساس می‌شود و در ادامه به یک پایه گرم و ادویه‌ای می‌رسد. در مقایسه با جوز هندی، میس شیرینی و سنگینی کمتری دارد و شخصیت آن ترپنی‌تر و روشن‌تر است. حضور ترکیباتی مانند سابینن (Sabinene) و پینن‌ها (Pinene) به آن تازگی و حس سبز و کاج‌مانند می‌دهد؛ وجهی که در جوز هندی کمتر دیده می‌شود. روی پوست، رایحه در نهایت به یک نت ادویه‌ای گرم و خشک تبدیل می‌شود و ماندگاری آن معمولاً از جوز هندی کمتر است.

داستان کامل میس

میس (Myristica fragrans) پوشش قرمز، توری‌شکل و ظریفی است که دانه جوز هندی را احاطه می‌کند. هر دو ادویه از یک میوه به دست می‌آیند، اما اسانس میس و اسانس جوز هندی از نظر ترکیبات و ویژگی‌های بویایی تفاوت قابل‌توجهی دارند.

اسانس میس نسبت به اسانس جوز هندی تیزتر، آروماتیک‌تر و کم‌شیرین‌تر است و ویژگی متمایزی با حال‌وهوای فلفلی و مرکباتی دارد.

از ترکیبات مهم اسانس میس می‌توان به سابینن، آلفا-پینن، میریستیسین و اوژنول اشاره کرد. این ترکیبات در جوز هندی نیز وجود دارند، اما نسبت آن‌ها متفاوت است. میس در مقایسه با جوز هندی، شخصیت ترپنی و کاج‌مانند برجسته‌تری دارد و گرمای ناشی از میریستیسین در آن کمتر غالب است.

در مجموع، رایحه میس نسبت به جوز هندی روشن‌تر، شفاف‌تر و سبک‌تر احساس می‌شود و در بخش ابتدایی، حالتی تازه و حتی اندکی مرکباتی دارد.

کاربرد میس در عطرسازی

اسانس میس در عطرسازی، یک نت ادویه‌ای از نت‌های ابتدایی تا قلب ایجاد می‌کند و می‌تواند جایگزینی روشن‌تر و آروماتیک‌تر برای جوز هندی باشد. میزان بالاتر ترکیبات ترپنی در اسانس میس، شخصیت آن را شفاف‌تر و سبک‌تر می‌کند؛ بنابراین در فرمولاسیون‌هایی که گرمای جوز هندی مورد نیاز است اما نمی‌خواهیم رایحه بیش از حد سنگین شود، میس می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. این ماده به‌ویژه در ساخت عطرهای امبری، ادویه‌ای-چوبی و ترکیبات گرم و مردانه کاربرد دارد و در کنار سایر ادویه‌های گرم مانند هل و دارچین و همچنین آکوردهای چوبی، هماهنگی خوبی ایجاد می‌کند.

آیا می‌دانستید؟

میس و جوز هندی زمانی از ارزشمندترین کالاهای تجاری جهان محسوب می‌شدند.

در قرن هفدهم، هلندی‌ها در ازای به‌دست آوردن جزیره ران (Run Island) در مجمع‌الجزایر باندا، جزیره منهتن را به بریتانیا واگذار کردند. جزیره ران در آن زمان یکی از معدود منابع جهان برای تولید جوز هندی و میس بود. این توافق در سال ۱۶۶۷ و در قالب پیمان بردا (Treaty of Breda) رسمیت یافت.

استخراج و ترکیبات شیمیایی

روش استخراج: تقطیر با بخار آب از میس خشک‌شده، یعنی پوشش قرمز و توری‌شکل دانه Myristica fragrans. اسانس حاصل، مایعی شفاف و زرد کم‌رنگ است و بازده استخراج آن از میس خشک‌شده تقریباً ۴ تا ۱۴ درصد گزارش می‌شود. تولید این اسانس عمدتاً در اندونزی، به‌ویژه جزایر باندا (جزایر تاریخی ادویه)، گرانادا و هند انجام می‌شود. علاوه بر تقطیر با بخار، از استخراج با CO₂ نیز برای دستیابی به عصاره‌ای کامل‌تر و غنی‌تر استفاده می‌شود.

جهت کسب اطلاعات بیشتر درباره اسمانتوس پیشنهاد می گردد مقاله آشنایی جوز هندی و کاربرد آن در عطرسازی را مطالعه فرمایید.

نکات ایمنی در استفاده از اسنشیال اویل میس

• اسانس میس یک روغن بسیار غلیظ و خالص است؛ بنابراین باید همیشه با یک روغن حامل (Carrier Oil) رقیق شود و به صورت مستقیم روی پوست استفاده نشود.
• استفاده بیش از حد ممکن است باعث حساسیت یا تحریک پوستی شود، پس قبل از مصرف بهتر است تست پچ (Patch Test) انجام شود.
• تنها برای استفاده خارجی و عطرسازی مناسب است؛ از خوردن یا مصرف خوراکی اسانس خودداری کنید.
• دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی نگهداری شود.
• در صورت بارداری، شیردهی یا داشتن بیماری‌های خاص، پیش از استفاده با پزشک یا متخصص رایحه‌درمانی مشورت شود.
• اسانس را در ظرف دربسته، به دور از نور مستقیم خورشید و در جای خنک نگهداری کنید تا کیفیت و ماندگاری آن حفظ شود.