اطلاعات بیشتر

گالاکسولاید (Galaxolide) یک ترکیب سنتتیک از خانوادهٔ مشک‌های پلی‌سایکلیک است که بوی تمیز، شیرین و مشک‌مانند دارد. این ماده در اواسط دهه ۱۹۶۰ توسط شرکت IFF به بازار معرفی شد و جایگزینی اخلاقی و مقرون‌به‌صرفه برای مشک حیوانی کمیاب فراهم کرد.

پیشینهٔ تاریخی
- دهه ۱۹۶۰: ساخته و ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۶۵ با نام تجاری Galaxolide عرضه گردید.
- دهه ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰: استفاده از آن از عطرهای لوکس به مواد شوینده و نرم‌کننده‌ها گسترش یافت. تا سال ۱۹۸۸ تولید سالانه آن از ۶۰۰۰ تن گذشت.
- دهه ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰: آگاهی زیست‌محیطی افزایش یافت و گالاکسولاید در آب‌های سطحی و موجودات آبزی شناسایی شد.
- دهه ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰: ارزیابی‌های ایمنی در اتحادیه اروپا انجام شد و گالاکسولاید برای استفاده در لوازم آرایشی بی‌خطر اعلام گردید. IFRA محدودیت‌هایی داوطلبانه وضع کرد.
- سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۵: سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا (EPA) آن را به عنوان مادهٔ اولویت‌دار طبقه‌بندی کرد. مصرف آن در اتحادیه اروپا حدود ۳۵٪ کاهش یافته، اما همچنان جزو پنج مشک پرمصرف جهان است.

پروفایل بویایی
خانواده بو: مشک
شرح بو: شیرین، تمیز، مشک‌مانند، چوبی و با اندکی نت گلی نرم
شدت: متوسط تا قوی
ماندگاری: بسیار زیاد (روی پوست حداقل ۲۴ ساعت، روی کاغذ بیش از یک هفته)
فرّاریت: کم؛ عمدتاً به عنوان نت پایه و تثبیت‌کننده عمل می‌کند.

کاربرد در عطرسازی لوکس
گالاکسولاید از مقادیر بسیار کم تا ۱۰٪ غلظت در ترکیبات عطر قابل استفاده است. نقش‌های معمول آن شامل بن‌های مشک سفید، خشک‌بوی تمیز و شبیه لباس شسته‌شده، و گل‌های چوبی نرم است.

عملکرد در فرمول
گالاکسولاید به‌راحتی پخش می‌شود و به ترکیب حجم و پخش بو می‌دهد. با استرها، الکل‌ها، آلدهیدها، لاکتون‌ها و نیتریل‌ها سازگار است. پایداری بو را در محدوده pH ۴ تا ۱۰ و دمای تا ۱۸۰ درجه سانتی‌گراد حفظ می‌کند. در غلظت بالای ۵٪ ممکن است نت‌های بسیار ظریف چای و گلی را بپوشاند.

کاربرد صنعتی و فنی
گالاکسولاید در مواد شوینده (۵۰ تا ۳۰۰ قسمت در میلیون) نت بوی ماندگار «لباس تمیز» ایجاد می‌کند. در محصولات مراقبت بدن بوی ماندگار روی پوست می‌دهد، در شمع‌ها مشک پایدار حرارتی است و در اسپری‌های خوشبوکننده هوا تازگی می‌بخشد.

جهت اطلاعات تکمیلی مقاله مولکول‌های عطری Perfumery Molecules را مطالعه فرمایید.