اسانس طبیعی ساقه بهار نارنج - پتیگرین (Petitgrain Essential Oil)
اسنشیال اویل پتیت گرین - نام علمی: Citrus aurantium (غیر خوراکی)
توضیحات اجمالی
اطلاعات بیشتر
مشخصات رایحه پتیگرین
رایحه پتیگرین در ابتدا سبز، نافذ و کمی تلخ است و بهتدریج جنبههای نرمتر گلدار، چوبی و اندکی شیرین آن آشکار میشود. این ترکیب از طراوت مرکباتی و تلخی گیاهی باعث میشود پتیگرین نسبت به بسیاری از نتهای مرکباتی، خشکتر و گیاهیتر احساس شود. در پسزمینه آن میتوان ظرافتهایی شبیه شکوفههای مرکبات و چوبهای لطیف را نیز تشخیص داد. شدت و تعادل این ویژگیها به منشأ گیاه، شرایط تولید و ترکیب شیمیایی اسانس بستگی دارد.
کاربرد پتیگرین در عطرسازی
پتیگرین عمدتاً در نت آغازین عطر استفاده میشود، اما ویژگیهای گلدار و چوبی آن میتوانند ارتباطی میان نتهای مرکباتی آغازین و ساختار خشکتر بخشهای بعدی عطر ایجاد کنند. این ماده در عطرهای آروماتیک، ادکلنی، سبز و مرکباتی کاربرد دارد و میتواند از شیرینی بیشازحد ترکیبات گلدار بکاهد و به آنها تعادل و طراوت ببخشد. پتیگرین همچنین در ساخت آکوردهای فوژه و ترکیبات چوبی تازه نقش دارد و به دلیل ماهیت گیاهی و تلخ خود، برای طراحی رایحههایی با طراوت طبیعی و غیرشیرین مناسب است.
تفاوت پتیگرین، نرولی و اسانس پوست نارنج
پتیگرین، نرولی و اسانس پوست نارنج از بخشهای مختلف یک درخت، یعنی نارنج تلخ با نام علمی Citrus aurantium، به دست میآیند؛ بااینحال، تفاوت در بخش گیاه و روش استخراج، پروفایل بویایی آنها را متمایز میکند. پتیگرین از برگها و شاخههای جوان با تقطیر با بخار آب استخراج میشود و رایحهای سبز، تلخ، گیاهی و چوبی دارد. نرولی از گلهای درخت به دست میآید و رایحهای گلدار، لطیف و غنیتر دارد. اسانس پوست نارنج نیز معمولاً از پوست میوه استخراج میشود و جنبههای مرکباتی، روشن و نسبتاً آبدار آن برجستهتر است. این تفاوتها باعث میشوند هرکدام در فرمولاسیون عطر نقش متفاوتی داشته باشند.
ترکیب پتیگرین با سایر مواد معطر
پتیگرین در کنار برگاموت و لیمو، ترکیبی مرکباتی و آروماتیک ایجاد میکند و میتواند به طراوت و شفافیت آکوردهای آغازین کمک کند. همراهی آن با نرولی و یاس، جنبههای گلدار را تقویت میکند؛ درحالیکه ترکیب با سدر، وتیور و پچولی میتواند ساختاری خشکتر، چوبیتر و خاکیتر ایجاد کند. استفاده از مشک نیز میتواند به ایجاد پیوندی نرم میان جنبههای سبز و چوبی کمک کند. پتیگرین در کنار اسطوخودوس و رزماری نیز برای طراحی ترکیبات آروماتیک کلاسیک و سبکهای ادکلنی مناسب است.
ترکیبات شیمیایی و ویژگیهای بویایی
اسانس پتیگرین مخلوطی طبیعی از ترکیبات معطر مختلف است و فرمول شیمیایی واحدی ندارد. لینالیل استات از ترکیبات مهم آن است که جنبههای شیرین، گلدار و اندکی میوهای ایجاد میکند. لینالول به لطافت گلدار و کمی ادویهای رایحه کمک میکند؛ آلفا-ترپینئول میتواند جنبههایی گرم، گلمانند و کاجی ایجاد کند؛ نریل استات با ظرافتهای رزگونه و مرکباتی ارتباط دارد و لیمونن در طراوت مرکباتی آن نقش ایفا میکند. ترکیب و نسبت این مواد با توجه به منشأ گیاه و شرایط تولید متغیر است و بر شدت، تعادل و کیفیت بویایی اسانس تأثیر میگذارد.
جایگاه پتیگرین در ساختار عطر
پتیگرین بیشتر در نت آغازین عطر به کار میرود، اما به دلیل حضور جنبههای چوبی و گلدار میتواند نقش یک پل بویایی میان نتهای آغازین و بخشهای میانی ترکیب را ایفا کند. این ماده برای عطرسازانی که به دنبال طراوت مرکباتی همراه با تلخی سبز و ساختاری خشک هستند، انتخابی کاربردی است. میزان مصرف آن باید با توجه به ویژگیهای نمونه، قدرت بویایی و هدف فرمولاسیون تعیین شود و ارزیابی آن در کنار سایر مواد معطر میتواند به دستیابی به تعادل مطلوب در ترکیب نهایی کمک کند.
اطلاعات عمومی ایمنی
- هیچ اسانسی را به صورت داخلی مصرف نکنید.
- اسنشیال اویل های رقیق نشده یا سایر اسانسهای غلیظ را بدون دانش پیشرفته یا مشاوره با یک متخصص آروماتراپی واجد شرایط روی پوست استفاده نکنید.
- اگر باردار هستید، مبتلا به صرع هستید، آسیب کبدی دارید، سرطان دارید یا هر مشکل پزشکی دیگری دارید، اسانس ها را فقط با راهنمایی مناسب یک متخصص آروماتراپی ماهر استفاده کنید.
- هنگام استفاده از اسانس ها برای کودکان بسیار احتیاط کنید و حتماً ابتدا نسبت های رقیق سازی توصیه شده برای کودکان را مطالعه کنید.
- قبل از استفاده از روغن ها برای کودکان، افراد مسن، اگر مشکلات پزشکی دارید یا دارو مصرف می کنید، با یک متخصص آروماتراپی ماهر مشورت کنید.










دیدگاه خود را بنویسید